Dag 10 Rijeka Crnoviča – Sarajevo

Hej!

Dag 10 Rijeka Crnoviča – Sarajevo

Heel rustig ontwaakt het kampeerterrein. Een klein aantal teams vertrekt tussen acht en negen uur, waaronder de Zweden die waarschijnlijk vaak moeten pauzeren om de motor af te laten koelen en zo lang mogelijk de ochtendkoelte willen benutten voordat het weer 35+ graden wordt. Ze geven ons wel een Zweeds vlaggetje om uit het raam te hangen, zodat het inmiddels echt niet meer te begrijpen is voor al die Duitsers waar wij nou vandaan komen.

Anderen slapen na hun tent uitgebrand te zijn verder in de schaduw van een te kleine paraplu en het hele terrein heeft veel weg van een opvangtehuis voor zwerfkaters. Wat niet helpt is dat we met ruim 237 mensen hier aanwezig twee douches en twee toiletten delen. Toch is de stemming buitengewoon goed!

Een deel van de rallyteams gaat vandaag naar Dubrovnik en veel anderen – net als wij – naar Sarajevo. We rijden rond 10 uur weg en kiezen voor de route langs de baai van Kotor. En jongejonge, wat zijn de wegen weer onwaarschijnlijk mooi in dit land! Net als gisteren rijden we over, onder en door de rotsachtige zwarte bergen waar Montenegro zijn naam aan dankt. Ze hebben echt mooie wegen aangelegd met lange, lange tunnels. Opeens krijgen we als we weer een tunnel uitrijden zonder enige waarschuwing een gigantisch uitzicht op de Adriatische Zee voorgeschoteld. Wauw, Montenegro, je blijft je maar uitsloven!

We dopen Billy door hem mee te te nemen het water op. Met een veerpont steken we de baai over. We gaan soepel langs de Montenegrijnse grenspost en komen vervolgens na twee bochten rijden in een volwassen file te staan voor de Bosnische douane. Voor ons staan al twee andere auto’s van de rally in de rij, dat is fijn dan zullen de dienstdoende grenspolitievrienden wel niet zo opkijken van ons. En inderdaad, we mogen als we eenmaal aan de beurt zijn zo doorrijden.

Ondertussen wordt gereageerd op ons filmpje van deze prachtige wegen in de Whatsappgroep van onze trouwe volgers. Daarbij wordt vooral de muziek besproken. Joost heeft een voorliefde voor muzak die je met een positief woord feestelijk kunt noemen en dat hoor je in de filmpjes terug. Besproken wordt welk nummer er gedraaid moet worden als Billy straks in Salzurg over de finishlijn rijdt. We houden ons van harte aanbevolen voor alle tips!!!

We blijven bij de stelling dat Montenegro het mooiste land ter wereld moet zijn om auto te rijden, maar Bosnië-Herzegowina staat ernaast op het wereldpodium. Bergen, stuwmeren, rotspartijen, rivieren, telkens als we er een beetje gewend aan raken zien we weer iets dat op zo’n andere manier fantastisch mooi is dat het weer verrast! Billy geniet hoorbaar en wij merken dat we gestopt zijn om het landschap te vergelijken met andere plekken in de wereld waar we wel eens geweest zijn. Wauw!

We lunchen in een typisch Bosnisch stadje in een prachtige terrastuin en eten pas voor het eerst het gerecht waar de Balkan bekend van is: Čevapčiči. De velloze gekruide worstjes smaken uitstekend en na afloop betalen we omgerekend tien euro voor de uitgebreide lunch met zijn tweeën. Bosnië kan wel eens gaan bevallen!

In Sarajevo hebben we een hotel gereserveerd dat wat luxer is dan de gemiddelde standaard deze reis. Dat is fijn, want het is op een kwartiertje lopen van het toeristische centrum van de stad, Billy kan er veilig staan én we hebben goede hoop dat ze hier vanavond/vannacht wat kleren kunnen wassen voor ons. Direct na aankomst leveren we wat was in, we nemen allebei een zeer welkome douche en lopen daarna de stad in.

Sarajevo is een heel bijzondere stad. Het is de plek waar het oude Islamitische centrum zo overloopt in een bruisend en stampend uitgaanscentrum. Die nog steeds trots is op de succesvolle Olympische Spelen van 1984. Waar de kogelgaten nog in de muren zitten en de kraters van granaten met rode hars in de straat opgevuld zijn – opdat we niet zullen vergeten. De Joegoslavië oorlog in de jaren negentig is hier overal nog voelbaar, maar het is ook een moderne hoofdstad waar de economie draait. Het hotel waar we verblijven is gebouwd voor de Olympische Spelen en was op de vuurlinie gedurende de oorlog, terwijl het huisvesting boodt aan internationale journalisten. Op open vuur werd in de keuken gekookt en ondanks dat het gebouw voortdurend beschoten werd functioneerde het hotel wel. Indrukwekkend!

Wij houden het rustig vananond. We lopen door de stad, eten een eenvoudige, maar lekkere maaltijd voor heel weinig geld en kopen een onvergetelijk souvenir voor onze meest recente landensponsor. Morgen nog meer oorlogsverleden als we een kort bezoek aan Mostar brengen!